Als je van reizen houdt…

Kuala Lumpur Petronas Towers
Leestijd: 5 minuten

Het is ons gelukt. Met pijn in het hart zijn we weg uit Ko Phangan. En als we eerlijk moeten zijn was het maar goed dat we de boot- en treintickets al geboekt hadden, anders hadden we er waarschijnlijk nog gezeten. Mits ons visum niet twee dagen later afgelopen was.

Dat vooruit boeken doen we dus ook niet meer. We keken in het lieftallige gezicht van deze wat oudere reisbureau medewerkster en hadden het idee er goed aan gedaan te hebben. Aangezien de boot pas laat in de middag vertrok en we geen risico wilden lopen om midden in de nacht zonder treinkaartje in een verlaten ghost-town rond te dwalen kochten we een combi-ticket. Veerboot + trein = plaats gegarandeerd. En dat klopte helemaal!

Wat vrouwtje theelepel er niet helemaal bij had gezegd is dat het veeeeeeeel goedkoper is om het zelf te regelen. Of eventueel alleen het treinkaartje te bestellen omdat we de veerboot super makkelijk zelf konden regelen. Gevolg: boekingskosten voor degene die het treinkaartje verzorgt, boekingskosten voor vrouwtje theelepel die de veerboot regelt en als klap op de vuurpijl zijn deze boekingskosten niet per boeking, wat de naam doet vermoeden, maar per persoon!! De titel ‘persoonlijke-boeking-geld-afvoer-via-het-rioolputje-naar-de-catacomben-van-mevrouwtje-theelepel’ had het beter weergegeven.
Sorry voor alle andere op-leeftijd-zijnde vrouwen van Azië, maar dankzij haar zijn jullie allemaal een trede gezakt op onze wie-vertrouwen-wij ladder.

En daarmee dachten we het ergste gehad te hebben. Maar nee 😉
Uiteraard niet!
Als jullie gehoopt hadden hier een mooi verhaal te lezen over Kuala Lumpur dan sluit je internet maar af, want Kuala Lumpur is gewoon een hele grote stad! Een hele, hele grote stad. Meer kan ik er eigenlijk niet over vertellen. Behalve dat we ons weer prima vermaakt hebben.

Maar aangezien jullie altijd smullen van onze reisavonturen ga ik het gewoon hebben over de trip naar KL, zoals de locals en wij Kuala Lumpur noemen.
Het leek ons wel leuk om met de trein er naartoe te gaan. Met het vliegtuig waren we er in 2 uur geweest maar nee, Roy & Lindy wilden zo graag met de trein omdat we dan konden zeggen dat we met het openbaar vervoer vanaf Noord Vietnam naar Singapore zijn gereist.
Enige nadeel, de trip van Ko Phangan (het eiland) naar Kuala Lumpur duurt dan 26 uur. Dat is ongeveer net zolang als vanaf Eindhoven naar Sydney. Just saying…

Wij op tijd naar de boot. Tip: niet doen, je staat voor #%#%(I*@ als je daar ruim op tijd bent. De boot vertrekt echt niet eerder en je hebt een kaartje dus het was beter geweest om op het strand te gaan liggen ipv onder de snikhete zon met je rugzakje op een trottoirrand te zitten.
Bootje in, uurtje of 3,5 varen en dan sta je aan land. Op zo’n 60 kilometer van het treinstation. Wij stappen daar de eerste de beste bus in. ‘Zo, wij hebben zitplaats’ zag je ons denken. Weer een tip: pak niet de eerste de beste bus maar de bus die het verste weg staat. Om de een of andere reden vertrekt die namelijk als eerste?!?
Verder was het rustig op de weg dus in no-time waren we in het stadje waar het station zich bevindt. Maar de bus stopte zo’n 5 kilometer voor het station. ‘Uitstappen, uitstappen’ bulderde de chauffeur dus iedereen deed dat maar netjes. Er stonden minibusjes klaar om ons de laatste vijf kilometer naar het station te brengen. Waarom de bus niet doorreed? Wij hebben nog steeds geen flauw benul…

De minibus chauffeur wilde graag op tijd thuis zijn voor Sesamstraat dus die 5 kilometer hebben we in een tijd gereden waar Sven Kramer jaloers op zou worden. Bij het station stapte iedereen uit wat uiteraard logisch is als je bij het station moet zijn en we keken meteen in het gezicht van een lieftallig gezicht van een wat oudere dame. Onze zintuigen stonden direct op standje gevaar maar wat bleek; gelukkig zijn er ook nog lieve mensen op deze wereld. En juist door deze mevrouw zijn alle andere op-leeftijd-zijnde vrouwen van Azië en de rest van de wereld minimaal 4 tredes gestegen!

Timelapse Petronas Twin Towers Kuala Lumpur from Roy Rovers on Vimeo.

Het was inmiddels 21.30 en de vrouw, die een uiterst luxe streetfood restaurant bezat, vroeg aan iedereen wanneer hun trein zou vertrekken. Degene die naar Bangkok gingen moesten een uurtje wachten en konden nog een lekker hapje eten. Toen wij vertelden dat we de trein naar Maleisië zouden pakken begon te hardop te lachen en riep: ‘treintje om 02.00!!!’. Helaas wisten wij dat ook al. Gelukkig hadden we de keuze om buiten of binnen te gaan zitten om iets te eten, maar degene die weten hoe een streetfood restaurant eruit ziet snappen de humor van de vrouw. Voor de rest zal ik het uitleggen: er is geen binnen of buiten, want er is geen dak te vinden! Maar het ijs wat gebroken, of eigenlijk gesmolten want het was nog steeds bloedheet, en we hebben er heerlijk gegeten.

Om 02.00 kwam de trein, het bedje was al opgemaakt, en wij hadden zo’n 6,5 uur slaap voor de boeg voordat we over moesten stappen. Dat ging prima, uitstappen, door de douane, aan de andere kant door de douane en dan tot de conclusie komen dat de trein 0.3 seconden geleden is vertrokken en we zo’n 2 uur op de volgende moesten wachten. En nu komt het grappige. Er is op dat station totaal geen pin-automaat te vinden. De dichtstbijzijnde was in de stad te vinden, zo’n 22 minuten rijden met de taxi. Die overigens niet rijden als je geen geld bij hebt. Flauw.

Gelukkig hadden we in de trein ons Thais geld gewisseld voor Maleisisch geld dus we konden treintickets kopen, want ook die kon je niet pinnen. We hadden echt precies genoeg geld gewisseld om er twee tickets voor te kunnen kopen. Omdat we nog even moesten wachten hebben we een lekker ontbijtje gescoord en die afgetopt met overheerlijke Iced-Coffee. Dat kon met ons overgebleven Thais geld, dus we hadden echt precies genoeg bij. En daar zagen we de humor wel van in… Totdat we naar het toilet moesten en bleek dat er geld voor werd gevraagd…
Gelukkig hadden we van een vorige trip waarbij we KL als overstap hadden nog wat Maleisische knaken over en dat zat keurig in ons reis portemonneetje 😉

De laatste 6 uur zaten we in een keurige flitstrein, een beetje de TGV van Azië. Met relaxte stoelen, een zakje met snacks voor tijdens de rit, een toilet waar je met 4 man een stoelendans in kan houden, barretje, alles erop en eraan. En het rijdt op tijd!! Van alle genoemde voordelen kan onze blauw/gele trots de NS nog heel wat leren…

En nu zijn we dus in Kuala Lumpur. Niks mis mee, maar we kijken wel heel erg uit naar het snorkelen en (hopelijk) biken in Indonesië.

Maar eerst naar Singapore…

Related posts

One Thought to “Als je van reizen houdt…”

  1. […] en cultuur te snuiven i.p.v. uitlaatgassen. Bovendien was het een helse tocht zoals je uit de vorige blogpost wel kon opmerken. Maar we hebben het gedaan, het was leuk, we vinken het af en waarschijnlijk doen […]

Leave a Comment