Hoe overleef je de eerste 24 uur in Vietnam

Geschreven door Roy

Na een aantal jaren reizen hebben we intussen aardig wat gezien en meegemaakt. Maar als het gaat om de meest bizarre dingen binnen de eerste 24 uur dan spant Vietnam voor ons toch echt de kroon. Hoe dan? Lees maar mee…

Het vliegveld

Na een lange (vlieg)reis wil je eigenlijk het liefst zo snel mogelijk naar je accommodatie om even te rusten. Hup, langs de douane want je had tenslotte een visum aangeschaft voor vertrek en al je gegevens zijn op orde. Helaas, in Vietnam mag je eerst nog een paar uur wachten om je visumstempel te bemachtigen. Paar keer op en neer om je paspoort met pasfoto af te geven, te betalen en later op afroep het hele zooitje weer op te halen. En dit alles gebeurt op volgorde die de beambte ter plaatse het beste uit lijkt te komen. Mooie stempel, daar niet van, maar neem er even de tijd voor.

Vervolgens ga je knaken pinnen. Of in ons geval wisselen. Dus nadat we de stempel hadden liepen we, nog op het vliegveld (want betrouwbaar, toch?) naar het geldwisselkantoor met de vriendelijkst uitziende medewerkster. Wij ons geld gegeven, en in ruil daarvoor kregen we een flink stapel Vietnamese biljetten. Dan lijkt het wel goed te zitten, zou je zeggen. Maar bij nadere inspectie bleken tussen al die briefjes van 100.000 dong er een paar van 10.000 dong tussen te zitten. Voor het ongetrainde oog lijken ze nogal op elkaar, dus het is meer geluk dan wijsheid dat het ons opviel. De dame van het wisselkantoor nam de ‘per ongeluk’ fout gegeven biljetten zonder op of om te kijken terug en gaf er de juiste voor terug, dus probleem opgelost…

Vervolgens naar de taxi. En die staan er genoeg. Wij liepen uiteraard gewoon naar de eerste de beste taxi toe. Maar net voordat we wilden instappen werden we door een Westers uitziende local (!?!) aangesproken om toch voor een andere taxi te gaan. Na even kletsen hadden we geen reden om de aardige Franse vrouw niet te vertrouwen, ze schreef voor ons op welke bedrijven betrouwbaar waren en vervolgens wenste ze ons een prettg verblijf. Het schijnt namelijk dat er ook veel ‘minder betrouwbare taxi’s’ te zijn. We hebben inderdaad met die twee getipte taxibedrijven geen problemen gehad.

Chaos in Ho Chi Ming City

Met de taxi naar de accommodatie moet dan een fluitje van een cent zijn, zou je denken. Behalve dat deze ‘gerenommeerde’ taxichauffeur graag naar Formule 1 kijkt, en daar wat hadigheidjes van oppikt. Wij zijn met een rotsnelheid door de stad gescheurd om vervolgens ver binnen de tijd die onze navigatie aangaf voor de accommodatie afgedropt te worden. Of eigenlijk voor een steegje waarin onze accommodatie zich moest bevinden. Moesten we dan zelf maar even naar op zoek. Als je niet weet waarnaar je op zoek bent lijken alle gebouwtjes wel verdomt veel op elkaar, en de weg vragen gaat ook niet al te makkelijk als je nog in je koffie-bestel-fase van het leren van de taal zit. Maar uiteindelijk stonden we dan toch voor de juiste deur.

Hoe overleef je 24 uur in Vietnam - steegjes

Slapen en eten

Tenminste, de deur van wat onze accommodatie zou moeten zijn. Er zaten wat mensen in een soort van huiskamer die druk met elkaar begonnen te discussiëren nadat wij onze reservering lieten zien. We kregen netjes een glaasje water aangeboden en na een paar minuten werden we geseind om mee te lopen. Wij dachten richting onze kamer, maar het bleek naar een andere locatie. Of we waren verkeerd, of ze waren ons vergeten, of… eigenlijk weten we het niet, maar na een rondleiding door de catacomben van Ho Chi Minh stonden we dan eindelijk bij onze slaapplek.

De kamer leek niet per sé op die van de Booking.com reservering, maar we hadden al online betaald dus het zal wel goed zijn… Spullen deze keer wel maar met een hangslotje vastgezet een een verwarmingsbuis om een hapje te gaan eten. Want het voedsel in een vliegtuig is nog steeds niet te knagen en we hadden wel honger na dit hele gebeuren. Toen we de weg door de steegjes terug hadden gevonden maakten we voor het eerst kennis met vervoersmiddel #1 in Vietnam: de scooter.

Die komen werkelijk met honderden tegelijkertijd op je af zodra je de weg over wil steken. Nu hadden wij gelukkig vooraf de tip gekregen om gewoon door te lopen, en daarbij vooral hetzelfde tempo aan te houden. Eigenlijk is alles goed, zolang je maar niet ineens harder of zachter gaat lopen. Of nog stommer: stilstaan. En wat bleek? De scooters mistten ons allemaal op een haar na en na 20 seconden stonden we veilig aan de overkant.

Tijd voor eten. In Nederland hebben we Vietnamese loempiakarretjes waar in het Nederlands op staat dat ze Vietnamese loempia’s verkopen. Handig. In Vietnam hebben ze geen loempia’s, en al helemaal geen Nederlandse menukaart. Een andere taal dan Vietnamees trouwens ook niet. Of eigenlijk wel. Op sommige plekken hebben ze Russische menu’s. Uit veiligheidsoverwegingen zijn we de eerste avond maar voor Phô gegaan. Een typische Vietnamese noedelsoep, en een absolute aanrader!

Groot voordeel trouwens voor beginnende Azië-bezoeker: in Vietnam gebruiken ze het Latijnse schrijft. Dus ondanks dat de woorden nauwelijks uit te spreken zijn en elk leesteken zorgt voor een volledig nieuwe betekenis, is het wel te lezen. Gooi deze 4 woorden voor de gein maar eens in Google translate: bạ, ba, bà, bá. Op een menukaart hoef je gelukkig meestal niet heel erg bang te zij voor die verschillende betekenissen.

Hoe overleef je 24 uur in Vietnam - koffie

En dan is het bedtijd. Wij weer terug geslenterd naar onze accommodatie via alle steegjes en donkere plekken waar in de avond een hoop bedrijvigheid is met mensen die eten koken, een tukje doen, iets doen of niets doen. Het reisgevoel begon al aardig op te borrelen.

Nadat we de deur van ons guesthouse hadden geopend kregen we de volgende opdracht voor de kiezen. In Vietnam liggen mensen vaak op de grond. Om af te koelen op de frisse tegels en, zo verwachten wij, omdat er niet altijd geld is voor een comfortabel bed in een privéslaapkamer. Zo ook hier. En dan niet in een slaapkamer maar gewoon op de grond. Dus wij op onze teentjes voorzichtig links langs oma gelopen, vervolgens over kind 1 heengestapt, een sprongetje gemaakt om vader te ontwijken en tijgerend langs kind 2. We kunnen je verzekeren dat je je dan toch een beetje een indringer voelt.

Hoe overleef je 24 uur in Vietnam - slapen

Good morning Vietnam!

Na een prima nachtrust begon het ochtendritueel. Weer fris en fruitig gingen we ergens een ontbijtje scoren. Als eerste moesten we naar buiten. Super easy want de familie was wakker dus uitwijken omdat ze op de vloer lagen hoefde niet meer. Daarna via het steegje naar het centrum. In het steegje hebben we nog een keer goed rondgekeken of hetgeen we de avond ervoor zagen ook wel echt was. Korte versie: ja. Er lagen nog steeds mensen op de meest vreemde plekken te slapen, maar er was ook een hoop bedrijvigheid.

Zo werd op verschillende plekken eten voorbereid. Niet iets wat we per sé hadden willen zien. Kippen lagen ongekoeld op straat gedrapeerd. Groente werd gewassen met leidingwater waarvan je gisteren nog in je Lonely Planet las dat je het beter niet kunt drinken en de lieftallige dame die de boontjes aan het doppen was kreeg een acute niesbui. Vol in het eten. Niet echt goed voor je eetlust. Maar goed, een mens moet eten dus toch maar een heerlijk ontbijtje met vers fruit en een bakkie koffie bemachtigd bij een net uitziend cafeetje.

Vervolgens liepen we wat te slenteren door de straten waar ons oog viel op beweging. En dan heb ik het niet over 10.592 scooters die op ons afkwamen, maar meer een bol, bewegend voorwerp in de halfopen afwateringskanalen. Waar je in Nederland putten aantreft, hebben ze op plaatsen waar ze moessonregens kennen grote gaten, afgedekt met een metalen rooster waar je lekker doorheen kan kijken. Al snel was het voorwerp weg, maar een andere kwam ervoor in de plaats. En nog een, en nog een… Toch maar op onderzoek uit, nieuwsgierig dat we zijn. En wat bleek? Het gangenstelsel was de woonplaats van ratten, en niet zo’n kleintjes ook! Dan loop je toch ineens iets minder lekker over straat op je teenslippertjes.

Hoe overleef je 24 uur in Vietnam - scooters

Normaal gesproken zijn wij die-hard streetfood eters, maar voor onze eerste kennismaking met Azië waren we maar wat blij met het ‘backpackers’ gebied van Ho Chi Minh City, waar ze eten verkopen dat we herkenden en soms zelfs wat gerechten in het Engels op de menukaart hebben staan.

Hoe overleef je dan die eerste 24 uur?

Klinkt deze 24 uur je als muziek in de oren? Dan kan je met een gerust hart naar Vietnam. En anders weet je nu wat je kunt verwachten, dus zorg dat je iets beter voorbereid bent dan wij. Check hoe de verschillende Dong-biljetten eruit zien, boek niet het goedkoopste hostel in het steegje maar de iets sjiekere aan de doorgaande weg en onthoud dat scooters niet voor je zullen stoppen maar altijd met een boogje om je heen zullen rijden, dus ga er vooral niet op staan wachten. En als je dan de eerste 24 uur hebt overleefd ga je een toffe tijd tegemoet. Wij zouden in elk geval zo weer gaan!

Wellicht is dit ook interessant

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te verbeteren. We gaan er van uit dat je daarmee akkoord gaat. We zullen deze gegevens nooit verkopen of aanbieden aan derden. Accepteren Lees meer