River Kwai

Geschreven door Roy

Zelf heb ik de klassieke film “The bridge on the river Kwai” nog nooit gezien, maar heb er uiteraard wel van gehoord. En hoewel de brug een soort natuurlijke aantrekkingskracht heeft is dat helemaal niet ons doel. Wat we wel gaan doen? Een bezoek brengen aan de olifantenverzorging.

Naar het station

Vanuit het zweterige Bangkok gaan we met een trein richting Kanchanaburi, onze uitvalsbasis om bij de olifantenverzorging te komen. Op internet lezen we de meest verschrikkelijke verhalen over de treinreis en we bereiden ons vast voor op het ergste. Bangkok heeft veel verschillende treinstations en het is dan ook een hoop gepuzzel om de juiste te vinden. Gelukkig kregen we hulp vanuit de accommodatie waar we een paar nachten sliepen.

Na ons ontbijt gooien we onze rugzak om en lopen naar buiten, waar het inmiddels al ruim boven de 30 graden is. Niks bijzonders, want in Bangkok schommelt de temperatuur jaarrond tussen de 25 en 35 graden, en is de luchtvochtigheid bizar hoog waardoor het zweet al meteen op onze rug staat. De inmiddels gearriveerde taxi brengt ons zonder problemen naar het station, wat een prestatie op zich is want het verkeer is een grote chaos. Behalve andere auto’s bestaat het verkeer hier uit scooters, wandelaars, dieren en vreemde voertuigen met enorme ladingen. En alles gaat kriskras door elkaar.

Het treinstation

Het treinstation is niet meer dan een oud gebouw met daarin een loket voor de tickets. Na aanschaf begint het wachten op de trein. In Thailand, of eigenlijk in heel Azië, is het steeds een verrassing hoe laat de trein komt. Er is wel iets van een schema, maar deze kan je eigenlijk meteen negeren.

Om de tijd te overbruggen gaan we naar een streetfood kraampje. We bestellen ‘iets’, want behalve het aanwijzen op de menukaart komen we niet veel verder over wat we nu aan het bestellen zijn. We weten wel waar we op moeten letten zodat we toch een beetje kunnen verwachten wat we krijgen, maar het oude vrouwtje wat aan de tafel zit ziet dat we twijfelen. Met een handgebaar nodigt ze ons uit om aan haar tafeltje aan te schuiven en een hapje te proberen van haar eten. Dit zijn we niet echt gewend maar we besluiten toch om op haar aanbod in te gaan. Twee minuten later eten we met zijn 3-en vanaf dezelfde tafel zonder verder één woord te zeggen. Gelukkig doorbreekt onze dankbaarheid en haar goedwilligheid de taalbarrière.

De treinreis

In de verte horen we de trein al aankomen, en deze keer is het degene die ons naar Kanchanaburi voert. We kijken eens goed naar de staat en eigenlijk worden we er wel een beetje vrolijk van. Een lekkere ouderwetse stoomlocomotief met houten wagonnetjes die keurig met de hand geschilderd zijn. Het lijkt alsof we 60 jaar terug in de tijd worden geslingerd.

De rit is precies wat je ervan zou verwachten als je de trein ziet. Hobbelig, oncomfortabel en bloedheet. Wij vinden het heerlijk en hangen regelmatig uit het raam om de omgeving aan ons voorbij te zien trekken. Af en toe schrikken we als de trein weer een onverwachte beweging maakt. De rails ligt niet overal even netjes en even krijgen we het gevoel ontspoord te zijn. Maar gelukkig valt het mee en arriveren we na een aantal uren in Kanchanaburi.

De accommodatie

Onze accommodatie ligt aan de bekende “River Kwai” en ziet er van buitenaf keurig uit. Keurig voor onze maatstaven. Het is een vrij groot complex met een houten uitbouw boven de rivier. In de uitbouw liggen zitkussens, maar je kan ook plaatsnemen aan een tafel om zo van een hapje of drankje te genieten terwijl je uitkijkt over de bruingekleurde river Kwai. Want ook al is het bloedheet, de rivier nodigt niet echt uit om een duikje in te nemen. Behalve de kleur bestaat er ook de kans op krokodillen, dus we houden het maar op een verfrissend drankje vanaf de uitbouw.

Na een goede eerste indruk begint de ellende. Het bed is verre van comfortabel en ik voel Lindy al non-stop draaien omdat ze de slaap niet kan pakken. Met als gevolg dat we midden in de nacht klaarwakker op bed zitten met de wanhoop in onze ogen. Lindy besluit een douche te nemen maar is al snel terug met de mededeling dat er vrij veel ongedierte in de badkamer rondloopt. Na inspectie zie ik inderdaad hele colonnes kleine diertjes via de waterleiding naar boven en naar beneden kruipen. Het is nog steeds heet, we zijn beide chagrijnig omdat we niet geslapen hebben en een verfrissende douche laten we even voor wat het is.

Zittend op bed proberen we met onze telefoons andere accommodaties te vinden, maar no-way dat we daar midden in de nacht naartoe kunnen. Dus dat wordt wachten tot de ochtend aanbreekt. Ineens zie ik dat we niet ver van de beroemde brug afzitten. We krijgen het idee om midden in de nacht naar de brug te lopen om daar de zon op te zien komen. Want rechtop in bed blijven hangen zien we eigenlijk allebei niet echt zitten.

Op pad richting ‘The Bridge on the River Kwai’

Ook al is het nog donker buiten, we trekken onze korte broeken en t-shirts aan. Aan de temperatuur te voelen belooft het weer een warme dag te worden. Vanaf onze accommodatie lopen we via het zandpad naar de doorgaande weg die ons richting de brug zal voeren. Al snel blijkt dat we niet de enige zijn die al zo vroeg wakker zijn. De eerste kraampjes met street food worden opgebouwd en eigenlijk is het al best gezellig druk. Normaal zouden we hier weinig van meekrijgen omdat we dan nog lekker liggen te slapen.

Wat opvalt is dat er heel veel monniken rondlopen in hun oranje gewaden. Ze zijn namelijk afhankelijk van het eten wat ze aangeboden krijgen van de bevolking. Dit verklaart de drukte, en dus ook de eettentjes. Om 05.00 verlaten de monniken hun tempel en zorgen ervoor dat ze om 07.00 weer terug zijn. Wij zijn erg gefascineerd door dit schouwspel wat bijzonder is om een keer mee te maken. Alles speelt zich af in stilte en respect, wat duidelijk voelbaar is. Gedurende de hele wandeling zien we groepjes monniken rondlopen om eten op te halen.

De brug

De wandeling is slechts drie kilometer, maar doordat er al zoveel te zien en te doen was hebben we er best lang over gedaan voordat we bij de brug zijn. De zon begint al op te komen en de temperatuur lijkt met de minuut te stijgen. En toen waren we bij de brug. Behalve dat het wel een toffe brug is om te zien lijkt deze totaal niet op de houten brug van de filmposter. Blijkt dat de brug uit de film in Vietnam te vinden is.

Vervolgens lopen we via de brug naar de overkant tot we ineens het geluid horen van de trein. We hadden niet echt rekening gehouden met het feit dat de brug nog steeds in gebruik is. Gelukkig zijn er op de brug genoeg mogelijkheden om van de spoorlijn af te kunnen. De betonnen steunpilaren zijn breder dan de spoorlijn en bieden hierdoor een mooie beschutting. De trein komt langzaam dichterbij en wij vinden het wel tof om eens zo dicht langs een rijdende trein te kunnen staan. Op zich rijdt de trein zo langzaam dat we makkelijk door hadden kunnen lopen, want het zou wel even duren voordat we ingehaald worden.

Aan de andere kant van de bekende river Kwai zien we wat meer van het dagelijkse leven van de locals. Waar de mensen in Kanchanaburi nog iets van onderdak hebben speelt het leven zich hier vooral buiten af. De golfplaten die ze op palen hebben gebouwd bieden hooguit wat bescherming tegen de regen, maar verder ontbreekt enige vorm van accommodatie. Het meest bijzondere is, het lijkt de mensen niet zo te boeien. Sterker nog, wij krijgen steeds meer het idee dat hoe minder de mensen hebben, hoe gelukkiger ze leven. Maar we kunnen dit uiteraard alleen maar beoordelen aan de hand van wat we zien. Wie weet wat ze allemaal meemaken.

Nachtrust

Het voelt alsof het contrast niet groter kan zijn met de bijna sjieke accommodatie die we boeken voor de rest van ons verblijf in Kanchanaburi. We checken die middag zo vroeg mogelijk in bij een redelijk nieuw uitziend pand in een rustig achteraf-straatje. Bij het zien van de comfortabele bedden gooien we onze rugzakken af en ploffen we neer. Siësta is ook in Thailand een prima optie.

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te verbeteren. We gaan er van uit dat je daarmee akkoord gaat. We zullen deze gegevens nooit verkopen of aanbieden aan derden. Accepteren Lees meer