De 9 stomste dingen die wij deden tijdens een reis

Geschreven door Roy

Het overkomt iedereen, of je nu wilt of niet. En het maakt ook echt niet uit of je af en toe op reis gaat of een non-stop globetrotter bent. Je doet een keer wat stoms tijdens je reis.

Wij hebben er intussen best wat jaren reiservaring opzitten, maar ook wij kunnen ons af en toe voor ons hoofd slaan als we weer iets stoms doen. Niet altijd even handig, uiteindelijk meestal wel de leukste verhalen. De meeste fouten zouden we nu ook niet meer maken, maar speciaal voor jullie nemen we je mee naar de begintijd van onze reislust.

1. Paspoort thuis laten liggen

Tijdens het inpakken hadden we ons lijstje afgevinkt, en de paspoorten zaten inderdaad in het vakje waar ze horen te zitten. Toch stonden we op het vliegveld van Düsseldorf in de rij van de incheckbalie toen Lindy mij de paspoorten vroeg. Dus ik gaf haar keurig mijn paspoort. Maar waar was die van haar dan gebleven?

De Reizigers paspoort

Misschien wel het stomste dat we ooit deden tijdens een reis: dat paspoort lag nog onder de scanner. De avond ervoor hadden we nog snel een scan gemaakt om deze naar de achterblijvers te mailen. En daardoor vergeten deze er weer onderuit te halen. De blikken op het vliegveld waren hilarisch, en ook het verhaal hoe het paspoort uiteindelijk toch nog op tijd bij ons terecht was gekomen. Want dat is wonder boven wonder nog gelukt!

2. Een parkeerbon krijgen

In Australië kwamen we met ons campertje op een parkeerplaats waar stond dat je er maximaal 2 uur mocht parkeren. Je hoefde verder geen ticket te kopen of een parkeerschijf neer te leggen dus wij hadden al snel besloten dat we het niet zo nauw zouden nemen qua tijd. Bij terugkomst vonden we tot onze verbazing een mooi prentje achter de ruitenwisser. We stonden te lang geparkeerd!

Uiteindelijk hebben we geleerd dat er wel degelijk gecontroleerd werd. Ze zetten namelijk tijdens een controle een krijtstreep op je wiel. Komen ze enkele uren later terug en ze zien een auto staan met een krijtstreep dan mag je de staatskas gaan spekken. Tip: zorg dat je binnen twee uur terug bent om de streep te verwijderen. We weten niet of het lukt maar horen het graag van je!

3. De wisselkoers niet opzoeken

Herkenbaar? Je staat op het vliegveld, je bent net geland en het eerste wat je gaat doen nadat je door de douane bent gekomen is flappentappen. Want met het lokale geld in je handen begint de reis pas echt! En vervolgens zie je een hoop nullen verschijnen op het display van de geldautomaat en je hebt totaal geen idee wat de waarde van dat bedrag is. Het kan € 0,10 zijn, maar voor hetzelfde geld sta je met een paar duizend euro in buitenlandse valuta op straat. Of je pint € 5,- met € 4,- transactiekosten. Dus, vooraf altijd even checken! Tegenwoordig gaat dat sowieso heel makkelijk, bijvoorbeeld met de XE App.

De Reizigers Costa Rica

4. Geen idee hebben hoe groot een land is

‘Als we nu met de bus door het land gaan reizen dan zien we lekker veel’. Dat was ons idee van reizen in Mexico. Prima idee natuurlijk, maar Mexico is gewoon smerig groot. En daar hadden we ons behoorlijk op verkeken. Nadat we zo’n 8 uur in een gare bus hadden gezeten en we daarna op de kaart keken hoe ver we gereisd hadden werd het plan al snel bijgesteld. Als we onze route die we in gedachten hadden volledig per bus zouden doen dan waren we zo’n 3,5 jaar onderweg geweest. Op zich niks mis mee eigenlijk…

5. Het advies van de reisleider blindelings volgen

Als je het stukje van onze bizarre tocht naar Machu Picchu hebt gelezen dan weet je al waar dit verhaal naar toegaat. De adventure trail naar Machu Picchu bestond uit een dagje downhill mountainbiken. Maar nadat we net vertrokken waren vanaf de top begon het onwijs te regenen. Zo hard dat iedereen, inclusief onze gids, weer in het busje gingen zitten. Wij zijn samen met nog één medereizigster wel op ons fietsje doorgereden naar beneden. Maar het regende zo hard dat er zowat bij iedere bocht een stroom water over het wegdek stroomde dat van bovenaf de berg kwam en naar het dal moest.

Zo zie je eruit na een paar uur 'downhillen' in de regen!

Onze reisleidster gaf aan dat we prima door die stroming door konden fietsen. Maar het fietsen werd op sommige plekken lopen, waarbij we de fiets als een soort rollator gebruikte om een beetje houvast te hebben. Het water stroomde zo hard naar beneden via het wegdek, dat gewoon door het water waden echt geen optie was. Maar we moesten er doorheen, en daarbij ons uiterste best doen om niet aan de andere kant van de weg het dal in te storten. Op het einde van deze tocht hebben we elkaar wel aangekeken met de vraag of dit wel zo verstandig was… En we twijfelen nu nog steeds. Gelukkig had er iemand een oud waterdicht cameraatje bij om de finish vast te leggen.

6. Een agent omkopen

Want dat was eigenlijk wat er gebeurde. Wij zijn echt geen voorstander van dat vodje overpriced papier wat de ANWB verkoopt als ‘Internationaal Rijbewijs’. Want de taal van het land waar je bent staat er waarschijnlijk toch niet op.

Maargoed, wij reden dus op ons scootertje over Bali toen we in de verte een politie controle zagen opdoemen. Dus eigenlijk wisten we al dat we de sjaak waren. Nadat we in een oubollig kantoortje werden gezet begon de ondervraging en kregen we meteen het boetebedrag te horen. Maar… als we ter plekke zouden betalen dan zakte de boete zo’n 50% in prijs. Dan weet je al wat er aan de hand is. We hadden al een hele discussie over het feit dat op ons rijbewijs in meerdere talen te vinden is dat het om een rijbewijs gaat. En dat ik zowel auto als motor mag rijden. Maar deze agent was niet gediend van deze discussie en wilde gewoon centjes zien.

Slim als we waren hadden we ons geld goed verstopt en lieten we de agent ons opengetrokken portemonneetje zien met niet meer dan wat kleine biljetten. Daar had hij niet helemaal op gerekend en toen we hem ook vertelden dat we onze pinpassen niet bij ons hadden nam hij de €7,- in ontvangst, dat direct in het borstzakje van zijn uniform verdween. Een betaalbewijs kon hij ons niet geven, wel de mededeling dat we die dag gewoon door mochten blijven rijden en niet meer op de bon geslingerd zouden worden. Aan de mooie Oakley zonnebril op zijn bolletje konden we zien dat hij dit trucje vaker uitvoerde.

De Reizigers politiebureau Bali

Wat we toen niet wisten, en nu gelukkig wel, is dat je zonder internationaal rijbewijs gewoonweg niet verzekerd bent bij een ongeval! Sindsdien tikken we dan ook iedere keer keurig teveel geld af bij de ANWB voor zo’n vergeeld vodje. Maar die kosten wegen niet op tegen de kosten en de ellende die je hebt bij een ongeval. Wees dus gewaarschuwd!

7. Er vanuit gaan dat alles verzekerd is in een extra dure huurauto verzekering

Een auto huren zijn vaak niet de kosten. Maar dan komt het praatje van de verhuurder over alle ongemakken die je onderweg tegen kan komen en waar je je (uiteraard) voor kan verzekeren. Meestal doen we het niet, soms wel. Zoals die ene keer in Marokko, waarbij ik duidelijk wil zeggen dat het mis ging met de regels van de verhuurmaatschappij en niet zozeer dat het in Marokko gebeurde.

Aangezien het onze eerste trip was in dit prachtige land hadden we geen flauw idee hoe de infrastructuur er aan toe zou zijn. Dus uiteindelijk toch maar het zekere voor het onzekere genomen en de duurste verzekering genomen. Het ging om 3 dagen autohuur, dus het bedrag hakte er niet meteen heel erg in. Uiteraard de hele roadtrip geen problemen gehad, op één lekke band na. En dan ga je er gemakshalve vanuit dat een lekke band toch zeker in je verzekering zit. Niet dus! Sterker nog, je bent verantwoordelijk voor de reparatie en/of aanschaf van een nieuwe band. Gelukkig is Marokko zeer betaalbaar, dus voor nog geen € 5,- hadden wij een keurig gefixt én opgepoetst wiel. De volgende keer pakken we maar weer de standaard verzekering.

De Reizigers garage Marokko

8. Geen setje ondergoed in onze handbagage stoppen

Meestal reizen wij met alleen handbagage. Maar als we een fotografie opdracht hebben dan gaat dat niet lukken. Dan zitten alle camera’s en accessoires in de handbagage en de rest ligt keurig onder in het ruim. Hopelijk.

Zo kwamen wij ooit met een vlucht uit New York aan op het vliegveld in Düsseldorf, om vanuit daar een paar uurtjes later door te vliegen naar Barcelona. En wij hadden moeders advies om een setje fris ondergoed in onze handbagage te stoppen eens een keer niet opgevolgd, de bagage komt tenslotte toch altijd aan. Behalve deze keer dus. Stonden we daar met niet meer dan wat cameraspullen op het vliegveld van Barcelona.

Van onze reisverzekering kregen we een keurig budget om wat spulletjes te kopen om even vooruit te kunnen totdat onze bagage nageleverd zou worden. Helemaal prima dus. En onze opdrachtgever had keurig een accommodatie geregeld in Sitges, een erg gezellig stadje aan de Spaanse costa. Sitges bleek echter de ‘gay-capital’ van Europa te zijn, de zoektocht naar een ‘normale’ onderbroek viel daarmee wat tegen. Olifanten-varianten te over, dat wel.

9. Eten bestellen waarvan we de naam niet uit kunnen spreken

Oké, dit moet je dus vooral wel doen! Wij vinden het lokale eten echt onderdeel van het reizen. Na onze eerste reis naar een ‘eng land’ zijn we om. Wij slaan echt geen streetfood meer over. En meestal eten we dan ook heerlijk tijdens onze reizen. Op twee keer na.

Street food cart in Vietnam

De ene keer was in Vietnam, in een supermarkt nog wel. Er lagen daar wat leek op bapao broodjes. Wat kan daar mis mee zijn? Na een eerste hap genomen te hebben kwamen we snel op die vraag terug. Laten we het erop houden dat er iets teveel ingrediënten in zaten die we niet thuis konden brengen. Toen zijn we maar ergens langs de weg gaan eten. Heerlijk!

De andere keer was in ons geliefde Thailand. We hadden aardig wat trek en kwamen een schattig lokaal tentje tegen waar ze goed gevulde soepjes serveerden. Dat gaat er altijd in. Nou is ons Thais niet zo heel goed en sprak bij het eettentje logischerwijs niemand wat anders dan Thais. Gokje wagen dan maar. Uiteindelijk hebben we het soepje na drie slokken netjes laten staan. Buiten het feit dat we niet wisten wat erin zat smaakte de soep ook voor geen meter! We denken tot op de dag van vandaag dat het orgaanvlees was, en buiten dat we voortaan voornamelijk vegetarisch eten stonden lever en nieren nooit heel hoog op ons verlanglijstje.

En zo zijn er natuurlijk wel meer dingen te noemen die mis gingen. Maar ach, uiteindelijk kunnen we er om lachen. En ongetwijfeld dat er bij onze volgende reizen weer iets stoms gebeurt, want zoals je wellicht wel door hebt is voorbereiden niet ons sterkste punt. Hou vooral onze Instagram stories in de gaten voor de laatste stommiteiten!

Bewaar dit artikel op Pinterest

Wellicht is dit ook interessant

Deze website maakt gebruik van cookies om je gebruikerservaring te verbeteren. We gaan er van uit dat je daarmee akkoord gaat. We zullen deze gegevens nooit verkopen of aanbieden aan derden. Accepteren Lees meer