Ultieme vrijheid: ga eens paragliden in Peru!

by Roy
Peru Parapente - De Reizigers -7

Heb je er ooit over nagedacht om zelf te kunnen vliegen, maar de stap nog niet durven zetten? We boekten een ééndagscursus parapente om te ervaren hoe het is!

Onze allereerste solo vluchten!

Al jarenlang heb ik de drang om eens te gaan paragliden, ook wel parapente genoemd. Tijdens een tripje naar het Gardameer ben ik voor het eerst vol gas richting een afgrond gerend in de hoop dat mijn instructeur, waar ik als het goed is stevig aan verankerd ben, de parapente op tijd de lucht in krijgt zodat we gaan vliegen i.p.v. vol gas naar beneden storten. Aangezien ik dit bericht typ mag je er wat mij betreft vanuit gaan dat het allemaal goed is gekomen.
Ik was verkocht!
Maar de drang om zelfs eens te vliegen leek me niet los te laten.

One day fly

Gelukkig hadden we besloten om eens naar Peru te gaan om te kijken of er buiten Machu Picchu nog meer te doen zou zijn. En wat bleek: in Lima stikte het van de aanbieders van duo-vluchten. Zo kon je er bij meerdere bedrijven een tour boeken waarbij je van de cliffs in Miraflores vliegt.

Er was echter één aanbieder die mijn interesse meer trok dan de rest. Waarom? Deze beste man gaf ook cursussen tot piloot (van een parapente wel te verstaan). 
We hadden alleen niet echt zin om een hele week in Lima te blijven om deze cursus te volgen als er nog zoveel meer te doen is. Maar… gelukkig had hij ook een eendagscursus, die welgeteld precies één dag duurt! Er werd gegarandeerd dat je 3 tot 5 solo vluchten zou maken, een beetje afhankelijk van de weersomstandigheden. En dat leek me wel wat. Lindy gelukkig ook, dus een dag later stonden we netjes te wachten op onze instructeur die ons, samen met zijn vrouw en nog een andere toerist, naar de duinen bij Lurin zou brengen.

Alles opzetten voor de eerste vlucht

Tuigje aan, portofoon aan en de laatste veiligheids-check

Lindy's eerste vlieguren

En weg ben je!

Lindy hoog in de lucht

Ik had het iets lager bij de grond verwacht!

Na de landing weer terug omhoog. Lopend.

En weer terug naar boven

De ‘cursus’

Eenmaal daar aangekomen werden de spullen uitgeladen. Behalve (uiteraard) een parapente kregen we ook een butsmuts en walkie talkie. Dat laatste was uiteindelijk voor eenrichtingsverkeer vanuit de instructeur. Geloof me, bij je eerste solo vlucht wil je echt geen hand vrijmaken om effe lekker terug te babbelen!

Goed nieuws voor iedereen die twijfelt of zo’n cursus iets voor hem/haar is: paragliden is super makkelijk!

  • Je rent zo hard mogelijk om je scherm op te zetten
  • Daarna blijf je rennen totdat je ruim de lucht in bent, en niet zoals ik meteen gaan zitten als je voeten van de grond komen. Waarom? Soms val je een beetje naar beneden en buts je met je achterste tegen de zandduinen
  • Eenmaal in de lucht geniet je
  • Trek je aan het linkertouwtje dan ga je naar links
  • Trek je aan het rechtertouwtje dan ga je niet naar links
  • Als je gaat landen dan stuur je je parapente tegen de windrichting in
  • Ben je bijna geland dan trek je beide touwtjes in één ruk naar beneden
  • Einde vlucht

Go for it!

Bovenstaande werd ons in 3 minuut 15 haarfijn uitgelegd. Daarna werd Lindy aangewezen om als eerste te gaan. Harnas + scherm aantrekken, helmpie op en de portofoon aan. Vervolgens gaf de instructeur een ruk aan Lindy waardoor zij genoodzaakt werd om naar voren te rennen, het scherm kwam op en ze vloog!
Nu had ik verwacht dat we zo’n 2 meter boven de grond zouden blijven, maar de opwaartse wind had er zin in en in no-time zag ik Lindy als een klein stipje richting de wolken verdwijnen. Ik weet niet wie van ons twee op dat moment het meest gespannen was!
Na enkele mooie bochtjes werd de landing ingezet en dit ging easy-peasy. Alleen mocht ze daarna nog met heel de rommel de zandduinen omhoog struinen voor de volgende vlucht.

En toen mocht ik

Rennen, rennen, rennen!

Rechtertouwtje = rechtsaf

Yihaaa!

Mijn eerste vlucht ging eigenlijk precies hetzelfde, behalve dat ik nog effe iets langer door moest rennen. Dus na mijn touch & go was ik ook in de lucht. En dat was echt supervet!
Via de porto hoorde ik wat ik moest doen, dus na een paar bochtjes ging ook ik de landing inzetten. Beneden stond een windvaan die aangaf waar de wind vandaan kwam, dus ik stuurde mijn scherm netjes tegen de wind in, mijn snelheid werd minder, ik zakte langzaam naar beneden en 1,5 meter boven de grond trok ik keurig aan de twee touwtjes. Felix Baumgartner had het niet netter kunnen doen!

Gaat er dan nooit iets fout?

Je zult je misschien afvragen… Gaat er dan niks fout? Natuurlijk wel!
Even ter verduidelijking: onze instructeur was erg onder de indruk van onze skills. Tijdens de vluchten kregen we dan ook nauwelijks aanwijzingen meer over wat we moesten doen.
Daardoor durfde hij het wel aan om tot 5 solo vluchten te gaan. Het weer werd iets onstuimiger, maar het moest lukken volgens hem. Het enige was dat zodra hij ja riep ik moest rennen om zo snel mogelijk de lucht in te kunnen. Ik had hem al aangegeven dat 4 solo vluchten ook prima waren voor mij, maar hij had zoveel vertrouwen dat hij het wel aandurfde.

Persoonlijk werd ik er een beetje zenuwachtig van. Ik stond al even klaar in mijn pakje en wachtte geduldig op het sein. Opeens rent hij naar me toe, trekt mijn scherm omhoog, sleurt me naar voren en daar vloog ik weer.
Eenmaal in de lucht draaide ik keurig mijn bochtjes en was lekker aan het genieten. Maar al snel had ik het gevoel dat er iets niet klopte. Wat bleek: in de haast had de beste man vergeten mijn portofoon aan te zetten! Ik raakte een beetje in paniek en wat ga je dan doen? Juist, fouten maken.

Zandhappen

Dus toen ik wilde gaan landen ging ik niet tegen de wind in vliegen, maar juist wind mee. Ik begon steeds meer vaart te maken en ik kreeg het gevoel dat dit niet lekker af zou lopen.
Ondertussen stond hij boven als een malle door de portofoon te schreeuwen, maar ik hoorde dus niets!
De grond kwam steeds sneller op me af en in no-time stortte ik neer (beetje aandikken, ik kwam wel wat harder neer dan normaal en de wind bleef mijn scherm vooruit trekken waardoor ik nog een paar meter mocht zandhappen)
Behalve een complete sahara in mijn kleren en een paar toffe foto’s heb ik er niets aan overgehouden. De vrouw van de instructeur stond beneden en zag het al mis gaan. Toen ze bij me was vroeg ze waarom ik de instructies via de portofoon niet opvolgde. Toen ik zei dat ik niets gehoord had en ze mijn portofoon checkte werd ze een beetje wit…

De instructeur kwam ook naar beneden gerend en was erg boos op me. Toen zijn vrouw hem vertelde dat hij vergeten was de portofoon aan te zetten werd hij snel een stuk stiller 😉

Een slecht ingezette landing

Crash Test Dummie

De stof bleef maar komen

Nog lang plezier van al dat zand gehad!

In de middag hadden we nog een tandemvlucht tegoed. Op een andere locatie met lekker veel bergen. Helemaal top!
Zes keer vliegen op één dag, wij zeggen: doen!

De tandemvlucht als toetje van de dag

De tandemvlucht in de bergen

MEER INFO

Locatie: Miraflores, Lima, Peru (je solo vlucht is in de duinen van Lurín)
Meer informatie & boeken: Aeroxtreme.com


You may also like

Deze website maakt gebruik van cookies om je gerbuikerservaring te verbeteren. We gaan er van uit dat je daarmee akkoord gaat, maar je kunt cookies uitschakelen als je dat wil. Accepteren Lees meer