Viva La Paz!

by Roy
Todos Santos beach sunset - de reizigers

En, missen jullie ons al? Wij hebben besloten om onze reis maar een beetje te verlengen om het grijze weer nog effe te ontvluchten. Aantal dagen regen tot nu toe: 1 (eigenlijk een flauw buitje maar we willen jullie niet te jaloers maken)

Goed, wat hebben we nu weer allemaal gedaan? We zijn volledig in de voetsporen getreden van onze reismaat Chris Zegers (of Dirk Christiaan Zegers zoals hij in het echt heet). Die ging voor 3 op reis via Chihuahua met de trein naar El Fuerte, de veerboot naar La Paz en daarna door naar Todos Santos om daar naar het beroemde Hotel California te gaan (The Eagles hebben daar ooit een bescheiden hitje mee gescoord).

La Paz Jacques Cousteau

Samen met Jacques Cousteau eens kijken wat er hier allemaal te doen is..

Wat Dirk (of Chris) kan, kunnen wij beter… Of in ieder geval net zo goed. Nadat we hersteld waren van de adembenemende El Chepe dachten we het mooiste van Mexico wel zo’n beetje gezien te hebben. Nou… niet helemaal dus (vandaar de radiostilte van ruim één week: we hadden het iets te erg naar onze zin).

We beginnen in El Fuerte, daar zijn we uit de trein gestapt. El Fuerte is een prachtig koloniaal dorp waar het goed toeven is. Leuke Australische reismaat van rond de 70 opgepikt waar we lekker mee gebabbeld hebben en een biertje hebben weggetikt. Buiten dat El Fuerte prachtig is (echt waar) heeft het ook zijn donkere zijde (nee betweters, ik bedoel niet de nacht). Het stikt er namelijk van de kleine beestjes die massaal rond je zwerven. Daar is op zich niks mis mee, maar zo af en toe (9x per minuut) prikken ze je waardoor je een klein kratertje op je huid krijgt waar een klein druppeltje bloed uitkomt. Niks mis mee zou je zeggen. Klopt. Maar word de volgende dag maar eens wakker en probeer je dan te verzetten tegen de intense jeuk die die kleine #&$*&$#@beestjes veroorzaakt hebben. Ik had er in Australië al last van en hier zaten die krengen dus weer. Bugspray heeft totaal geen effect op die beestjes, sterker nog het leek wel of ze er door aangetrokken werden. Even lekker van het uitzicht over de Rio genieten zat er dus niet in. Gelukkig waren de lunches bij zeer vriendelijke Mexicanen erg goed en door de rook van de BBQ bleven ze daar in ieder geval weg.

Rio Fuerte

Rio Fuerte

Ik was dan ook zeer blij weer uit El Fuerte weg te kunnen. Ticket geboekt voor de veerboot, veel te vroeg aanwezig bij de vertrekhal want we waren er vanuit gegaan wat vertraging op te lopen tijdens de reis. Maar als je het niet verwacht klopten alle aansluitingen, konden we op tijd uitstappen en mochten we zo’n 7 uur naar een stilstaande boot kijken voordat deze uiteindelijk vertrok.

Het was een nachtboot, om de een of andere reden heeft de kapitein iets tegen dagvaarten. Tijdens het boeken bleken alle cabines vol te zitten dus we hadden geen peperdure slaapplek. Ha, toch wel. De bioscoopzaal had stoelen waar een gemiddeld intercontinentaal vliegtuig bang van zou worden dus Lindy en Roy hebben heerlijk liggen snurken.

Tukkie op de Ferry

Tukkie op de Ferry

Na een uurtje of zes kwamen we, net zoals Chrisje, aan in La Paz. Onze Airbnb host pikte ons op, gaf een rondrit door de stad en vervolgens gingen we naar onze slaapplek. De accommodatie had meerdere kamers en een mogelijkheid om je tent op te zetten (buiten uiteraard!) dus iedere dag was het een gezelligheid tot en met (laat dat maar aan ons over).

La Paz zit vol leuke dingen om te doen. Het eerste wat we deden was een tour boeken naar Espiritu Santo. Toen we ons in de ochtend meldden bij het boekingskantoor werd er naar de schoenmaat gevraagd voor de flippers en naar de maat voor de wetsuit. Kat in het bakkie dus. We zouden naar het eiland gaan, daar zwemmen tussen de zeeleeuwpuppies, vervolgens naar een strand voor lunch en daar zouden we twee uur de tijd hebben om te snorkelen of te hiken (of beide als je heel erg snel bent).

Espiritu Santo

Met de boot naar Espiritu Santo. Not bad!

Tsja, resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de… Je snapt hem al. Toen we bij de puppies aangekomen waren bleken er helemaal geen wetsuits te zijn. Watertemperatuur: freezing cold. Lindy was helemaal in d’r element. Gelukkig deed de reisleider er alles aan om het iedereen naar de zin te maken dus het enige wetsuit wat aanwezig was, die van hemzelf, ging naar Lindy. Toen zij in het water lag om aangevreten te worden door de zeeleeuwpuppies (de naam klinkt vriendelijker, hè) kwam daar ineens de lunch tevoorschijn. Je hoeft geen Dirk Zeegers te heten om te begrijpen dat er weinig strand te vinden is midden op het water. Bij ons ging er een piepklein belletje rinkelen. Lindy had intussen de puppies van zich af weten te slaan en was weer aan boord geklommen. Wij vroegen de reisleider of we hierna inderdaad naar het strand zouden gaan waar eigenlijk de lunch zou worden geserveerd. Even voor jullie, we hebben prima gegeten tijdens de tour alleen niet op het strand. De reisleider keek ons een beetje verbaasd aan want hij wist niets van het plan om naar dat strand te gaan, maar toen ik behoorlijk vuur uit mijn ogen liet schieten (ik wilde toch echt snorkelen) overlegde hij met de kapitein en werd er besloten om die kant op te gaan. Tof hè! Nou, niet helemaal. Waar de boot voor anker ging was het nog een dikke 400 meter zwemmen richting het strand. Ik heet geen Ian Thorpe dus dat ging hem niet helemaal worden. Gelukkig was het rif dichterbij dus ik heb me prima uit kunnen leven tussen de vissen. Echt helemaal top!

La Paz Icecream

Na zo’n overdonderende ervaring is een ijsje wel op zijn plek dachten we zo. Let vooral eens op het kekske..

De boottocht was verder meer dan prima. De omgeving rond La Paz is echt té bizar mooi. En vanaf het water ziet het er allemaal nog net iets mooier uit. Geïnspireerd door de boot besloten we al snel om een auto te huren voor 24 uur. En slim als Lindy is besloten we op zaterdag rond 13.00 de auto te hebben zodat we die zondag om 13.00 weer in konden leveren. En zo dus twee dagen (onszelf een beetje rijk rekenen) een auto te hebben. Mijn saleskwaliteiten kwamen ook weer van pas dus voor hetzelfde geld kregen we de auto twee uur langer, dus om 11 uur zaten we al aan de koffie bij een zeer goed aangeschreven branderijtje. Daarna door na Todos Santos (waar Drikus Zegers dus ook geweest is). De omgeving was echt adembenemend mooi. In Todos aangekomen hebben we de auto achter Hotel California geparkeerd en daar één van de betere lunches gehad (zelf bereid, maar in deze setting een ware ervaring).

Todos Santos Hotel California - de reizigers

Volgens Chrisje zou dit hem moeten zijn, het enige echte Hotel California!

We moeten eerlijk zijn, Todos Santos is één van de mooiste plaatsjes die we bezocht hebben. Het ligt een beetje op hoogte dus het uitzicht was weer top. Daarna via een onverhard pad (de verhuurmaatschappij is weer trots op ons) naar een super mooi strand gereden met golven waar je bang van wordt, zo hoog en dichtbij dat ze waren. Daar van de zonsondergang genoten en via de Kreeftskeerkring weer terug naar La Paz.

Todos Santos roadtrip

Roadtrip richting Todos Santos

Todos Santos - de reizigers

Todos Santos

Todos Santos beach

Beetje strandhappen kan geen kwaad..

Daar nog wat met de kayaks rondgezworven en na een week vol gezelligheid met het vliegtuig richting Guadalajara. Maar daarover de volgende keer meer..

Hasta luego /astaˈlweɣo/

La Paz bakery - de reizigers

Er gaat niks boven een vers broodje met huisgemaakte pesto. Na 7 weken komen de nachos je neusgaten uit..

La Paz cactus - de reizigers

Roadtrip richting een van de mooiste stranden: Balandra

La Paz kayak - de reizigers

Beetje aan de conditie werken..

La Paz kayak 2 - de reizigers

..om vervolgens weer te relaxen

La Paz roadtrip - de reizigers

The road to nowhere..

Todos Santos off-road trip | time-lapse from Roy Rovers on Vimeo.

You may also like

7 comments

marischa 3 maart 2016 - 20:44

Kei leuk , Heb weer genoten van jullie verhaal.
🙂

Henny en Marga 3 maart 2016 - 21:08

Oh heerlijk! Tell me more!?????

linda 3 maart 2016 - 21:17

Genieten!!

Lindy 3 maart 2016 - 23:31

Zeker! Zijn we best goed in 🙂

madeleine 3 maart 2016 - 21:22

Wooh, lekkere autorit!

Klinkt weer helemaal top jongens!

Maarre, jullie zijn toch wel terug met t raftweekend hè ??? 😉

Roy Rovers 3 maart 2016 - 21:42

Wie weet..

Familie Beks 6 maart 2016 - 12:07

Yara vroeg zich af hoe jullie zo snel door de mexicaanse jungle kunnen rijden 😉

Comments are closed.

Deze website maakt gebruik van cookies om je gerbuikerservaring te verbeteren. We gaan er van uit dat je daarmee akkoord gaat, maar je kunt cookies uitschakelen als je dat wil. Accepteren Lees meer